Bazen bir deplasman yolculuğu, sadece 90 dakikalık bir futbol karşılaşmasından ibaret değildir. Gittiğiniz şehirde gördükleriniz ve yaşadıklarınız, maçın sonucundan çok daha fazla düşündürür insanı.
Dün, 8 Kasım Pazar günü, Batman Petrolsporumuzun Mardin 1969 Spor ile deplasmanda oynadığı ve 1-1 berabere kaldığı karşılaşmayı takip etmek üzere Mardin'e gittik.
Ancak bugün sizlere sahadaki mücadeleyi değil, bir Batmanlı ve gazeteci olarak Mardin'de gördüklerimi ve Batman'a dönerken içimde kalan burukluğu anlatacağım.
160 KİLOMETRELİK YOL, BÜYÜK BİR ANLAYIŞ FARKI!
Batman ile Mardin arasındaki mesafe yaklaşık 160 kilometre. Elbette çok daha uzak deplasmanlara gittik. Ancak bu yolculuk, bana iki şehir arasındaki mesafenin yalnızca kilometrelerle ölçülmediğini gösterdi.
Kasım ayının başındayız. Sonbaharı yaşıyoruz ama Mardin'de hava oldukça soğuktu. Şehre ulaştığımızda hafif kar yağışı da vardı.
Tarafsız Futbol ekibi olarak spor yorumcumuz Mehdi Akkuş, moderatörümüz Orhan Turan ve ben, Cebrail Uyanık, kendi imkânlarımızla, herhangi bir kurumdan destek almadan Mardin'e gittik.
Çünkü Batman Petrolspor bizim için yalnızca bir futbol takımı değil, bu şehrin ortak sevdasıdır.
Mardin 21 Kasım Şehir Stadyumu'na ulaştığımızda taraftarlarla röportajlar gerçekleştirdik. Ardından basın tribününe geçtik.
Mardinli meslektaşlarımız bizleri samimiyetle karşıladı. Ayrıca Güneydoğu Anadolu Gazeteciler Federasyonu Başkanı Mehmet Çelik'in organizasyonuyla Almanya'nın Hamburg kentinden gelen, aralarında Posta Aktüel gazetesinde görev yapan meslektaşlarımızın da bulunduğu 12 kişilik gazeteci grubuyla tanıştık.
Ancak asıl şaşkınlığımızı maçın devre arasında yaşadık.
DIŞARIDA SOĞUK, İÇERİDE GAZETECİYE DEĞER VARDI!
Maçın ilk yarısı sona erdiğinde basın mensupları için ayrılan dinlenme bölümüne geçtik.
Dışarıda soğuk bir hava vardı. İçeride ise temiz, düzenli ve gazetecilerin ihtiyaçları düşünülerek hazırlanmış sıcak bir ortam bizi bekliyordu.
Gazetecilere yemek ikramı, masalarda çeşit çeşit kuruyemişler, kuru pastalar, şekerli leblebiler, sınırsız çay ve kahve...
Belki bunları okuyan bazıları, "Bunda şaşıracak ne var?" diyecektir.
Ama inanın, Batman'dan gelen bir gazeteci olarak şaşırdım. Çünkü kendi şehrimizde bu tür imkânları görmeye pek alışık değiliz.
Görevli arkadaşa sordum:
"Bu ikramlar ücretli mi?"
Aldığım cevap oldukça anlamlıydı:
"Hayır efendim, tamamı kulübümüz tarafından karşılanıyor. Buraya gelen bütün basın mensuplarına ücretsiz olarak aynı hizmeti sunuyoruz."
Önce bu hizmetin Gençlik ve Spor Müdürlüğü tarafından karşılandığını düşündüm. Ancak bize aktarılan bilgiye göre Mardin 1969 Spor Kulübü, ihale yoluyla anlaştığı firma aracılığıyla bu hizmeti sağlıyordu. Mesele yemek, çay, kahve ya da kuruyemiş değildi. Mesele gazeteciye gösterilen saygı ve verilen değerdi. Mardin'de öğrendiğimiz bir başka uygulama ise beni daha da şaşırttı.
Meslektaşlarımızın aktardığına göre Mardin 1969 Spor Kulübü, deplasman karşılaşmalarına giderken dört veya beş gazeteciyi de beraberinde götürüyor. Üstelik uçak yolculuğu ve beş yıldızlı otel konaklamasıyla...
Yanlış anlaşılmasın!
Biz gazeteciler lüks otellerde kalmak ya da ayrıcalık görmek için bu mesleği yapmıyoruz. Bizim derdimiz, gazetecinin emeğinin görülmesi ve görevini yapabilmesi için uygun şartların sağlanmasıdır.
Batman'da ise deplasmanlara kendi imkânlarımızla gidiyor, yol ve konaklama masraflarımızı kendimiz karşılıyoruz. Bazen bir teşekkür bile duymadan görevimizi tamamlayıp dönüyoruz.
Elbette basının bağımsızlığı her türlü imkândan daha değerlidir. Ancak gazetecilere uygun çalışma şartları sağlamak da kurumsal bir sorumluluktur.
Batman'ın stadyumu daha büyük, tribünleri daha kalabalık olabilir. Ancak bir şehrin büyüklüğü yalnızca stadyumunun kapasitesiyle değil, insanlarına gösterdiği değerle de ölçülür.
Mardin'deki ortamı görünce kendi stadyumumuzu düşündüm.
Bizim stadımızda gazetecilerin dinlenebileceği, rahatça çalışabileceği ve misafir meslektaşlarımızı ağırlayabileceğimiz benzer bir ortam neden yok?
Bırakın çeşit çeşit ikramı, zaman zaman bir bardak suyun bile sunulmadığı şartlarda görev yapıyoruz.
Batman Petrolspor gibi büyük hedefleri olan bir kulübün, basın mensuplarına yönelik imkânları da bu hedeflere yakışır düzeyde olmalı değil mi?
Buradan kimseyi suçlamak ya da yapılan güzel işleri görmezden gelmek istemiyorum. Kulübümüze emek veren herkese saygımız var.
Ancak eksikleri dile getirmek de bizim görevimiz.
Çünkü eleştiri, düşmanlık değildir. Bazen en samimi eleştiri, en büyük sevgiden doğar.
Mardinli meslektaşlarımız bizleri güler yüzle, samimiyetle karşıladı. Kendimizi yabancı hissetmedik.
Peki yarın Mardinli gazeteci arkadaşlarımız Batman'a geldiğinde biz onları nasıl ağırlayacağız?
Bizlere sağlanmayan imkânları misafirlerimize nasıl sunacağız?
İşte insanı üzen, mahcup eden asıl mesele budur.
Biz de isteriz ki başka şehirlerden gelen gazeteciler Batman'dan ayrılırken, "Batman'da basına gerçekten değer veriliyor." desin.
Bunu istemek çok mu?
Mardinli meslektaşlarımız sohbet sırasında, "Batman basını gerçekten çok güçlü." dediler.
Bu söz beni hem gururlandırdı hem de düşündürdü.
Evet, Batman basını güçlüdür. Zor şartlarda çalışan, fedakârlık gösteren çok değerli gazetecilerimiz var.
Ama kabul etmemiz gereken bir gerçek de var.
Biz Batman basını olarak güçlü olabiliriz ama yeterince birlik içinde değiliz!
Ortak sorunlarımızı ortak bir sesle dile getiremiyoruz. Bazen birbirimizin başarısını desteklemek yerine birbirimizden uzaklaşıyoruz.
Oysa basın mensupları birbirinin rakibi olabilir ama birbirinin düşmanı olmamalıdır.
Gazetelerimizin isimleri, yayın politikalarımız farklı olabilir. Ancak mesleğimizin saygınlığı ve çalışma şartlarımız söz konusu olduğunda birlikte hareket edebilmeliyiz.
BİZ AYRICALIK DEĞİL, MESLEĞİMİZE SAYGI İSTİYORUZ!
Buradan Batman Petrolspor yönetimine samimi bir çağrıda bulunmak istiyorum.
Bu şehirde yıllardır Petrolspor'un maçlarını takip eden, deplasman yollarında kilometrelerce yol giden, gece gündüz haber yapan gazeteciler var.
Bu emek görülmeli.
Stadyumda basın mensuplarının daha iyi şartlarda çalışabilmesi için gerekli düzenlemeler yapılmalı. Deplasmanlarda görev yapacak gazetecilere yönelik şeffaf ve eşit imkânlar değerlendirilmeli.
Hiçbir gazeteci yaptığı habere veya eleştiriye karşılık ayrıcalık elde etmemeli.
Basın özgür olmalı, gazeteci bağımsız kalmalı; ancak emeği de görmezden gelinmemelidir.
Batman Petrolsporumuz dün Mardin deplasmanından bir puanla döndü. Ancak benim için bu yolculuk, skor tabelasından çok daha fazlasını ifade etti.
Mardin'de gördüğümüz güzel uygulamalar beni bir yandan sevindirdi, diğer yandan kendi şehrimiz adına düşündürdü.
Mardin 1969 Spor Kulübü'ne, bizleri samimiyetle karşılayan görevlilere ve Mardinli gazeteci meslektaşlarımıza teşekkür ediyorum.
Umarım bir gün biz de Batman'a gelen meslektaşlarımızı aynı güzelliklerle ağırlayabiliriz.
Bir kulübün büyüklüğü yalnızca kazandığı maçlarla, topladığı puanlarla veya sahip olduğu stadyumla ölçülmez. Basına, taraftarına ve şehrine gösterdiği değer de büyüklüğünün bir parçasıdır.
Batman Petrolspor bizim sevdamızdır. Bu sevda için kilometrelerce yol gitmeye, yağmurda, karda, soğukta görev yapmaya devam edeceğiz.
Ama artık bazı şeylerin de değişmesini istiyoruz.
Biz dün Mardin'e futbol izlemeye gittik, gazeteciye verilen değeri gördük.
160 kilometre yol gittik ama iki şehir arasındaki asıl mesafenin yollar değil, anlayış farkı olduğunu gördük.
Ve şimdi soruyorum:
MARDİN'DE GAZETECİYE VERİLEN DEĞER, BATMAN'DA NEDEN VERİLMESİN?
Yorumlar
Yazarın yazısı hakkındaki görüşlerinizi paylaşın