Bazı kurum müdürleri o koltuğa oturunca sanki başka bir insana dönüşüyor. Yürüyüşleri, konuşmaları, bakışları değişiyor. Telefonlara cevap vermemeye, vatandaşla aralarına mesafe koymaya başlıyorlar.
Gazetecilik mesleğim boyunca onlarca müdürün göreve gelişine ve görevden ayrılışına tanıklık etmiş biri olarak söylüyorum: Makam herkesi değiştirmiyor ama bazılarının gerçek karakterini ortaya çıkarıyor!
Bu makam koltuklarında ne var Allah aşkına?
Bazı müdürlere bakıyorum; yürüyüşler değişmiş, çeneler havada, omuzlar geride!
Yahu kardeşim, müdür oldunuz, uzaya çıkmadınız ki!
Sanki kurum müdürü değil, Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri olmuşlar!
Acaba o koltuklara oturunca otomatik bir güncelleme mi geliyor?
Müdürlük 1.0 yükleniyor, mütevazılık siliniyor, ego tam kapasite çalışmaya başlıyor!
Elbette bütün müdürleri aynı kefeye koymak haksızlık olur.
Öyle müdürler tanıdım ki göreve geldikten sonra daha da mütevazı oldular. Vatandaşın sorunlarını dinlediler, çözüm üretmeye çalıştılar. Bugün görevde olmasalar bile saygıyla anılıyorlar.
Bizim sözümüz böyle müdürlere değil! Onların başımızın üstünde yeri var.
Bizim eleştirdiğimiz, makam koltuğuna oturunca kendilerini bulunmaz Hint kumaşı sanan bazılarıdır!
Bir de telefon meselesi var!
Bazı müdürler göreve gelince telefonlara cevap vermemeye başlıyor. Arıyorsunuz açmıyorlar, mesaj gönderiyorsunuz dönüş yapmıyorlar.
Yahu müdürlerimiz, telefonlarınızın çekim gücü makamlarınızın yüksekliğine mi yetişemiyor?
Telefonlara cevap vermemek makamların ağırlığını değil, vatandaşla aradaki mesafeyi artırır!
Bir de şu mesele var…
Bazı müdürler üstlerine karşı son derece saygılı, dikkatli ve ilgili davranırken aynı hassasiyeti vatandaşa göstermiyor.
Elbette amirlerinize saygı göstereceksiniz, görevlerinizi yerine getireceksiniz. Buna kimsenin itirazı yok.
Ama amirlerinize gösterdiğiniz saygıyı vatandaşa da göstermelisiniz!
Sadece “Valimiz bizi iyi bilsin, üstlerimiz bizden memnun olsun” anlayışıyla hareket etmek doğru değil.
Valinin takdirini kazanmak kadar vatandaşın güvenini ve memnuniyetini kazanmak da önemlidir.
Çünkü o makamlar yalnızca üstlerinize karşı sorumluluk taşıdığınız yerler değil, aynı zamanda vatandaşın sorunlarına çözüm üretmeniz gereken görevlerdir.
Üstlerinizin gözüne girmek için gösterdiğiniz gayretin bir kısmını da vatandaşın derdini dinlemeye ayırın!
Unutmayın, bir kurum müdürünün başarısı yalnızca üstlerinden aldığı takdirle değil, vatandaşın kendisinden duyduğu memnuniyetle de ölçülür.
Yıllardır öyle müdürler gördüm ki koltuğa oturunca selamı sabahı kestiler, yürüyüşleri değişti. Ama görevden ayrılınca eski hâllerine dönmeye çalıştılar.
Bir de makamları yükseldikçe insanlıkları büyüyen müdürler tanıdım.
Yılların bana öğrettiği gerçek şu: Makam insana geçici bir güç verir, karakter ise kalıcı bir saygınlık kazandırır.
Bazı müdürler unutuyor ama o koltuklar kimseye tapulu değil!
Bugün siz oturuyorsunuz, yarın başkaları oturacak.
Dün kapılarınızı açanlar, çantalarınızı taşıyanlar, her söylediğinize “Haklısınız müdürüm!” diyenler, yarın başka müdürlerin etrafında toplanabilir.
O zaman kendi kendinize soracaksınız:
“Yahu, bu insanlar nereye kayboldu?”
Hiçbir yere kaybolmadılar!
Onlar zaten sizin yanınızda değil, koltuklarınızın yanındaydı!
Bence müdür atamalarından önce bir de mütevazılık testi yapılmalı!
Bakalım vatandaşla nasıl konuşuyorlar, eleştiriye nasıl yaklaşıyorlar, personele nasıl davranıyorlar?
Bir de atandıktan altı ay sonra aynı testi yapalım. Yürüyüşler değişmiş, çeneler yükselmiş, egolar tavan yapmışsa geçmiş olsun!
Hatta makam koltuklarına bir uyarı levhası asalım:
“DİKKAT! BU KOLTUK GEÇİCİDİR. BAZI KİŞİLERDE KİBİR VE EGO ARTIŞINA NEDEN OLABİLİR!”
Şaka bir yana…
Makam yükseldikçe insanın sorumluluğu artmalı, kibri değil.
Müdürlük güzel şey de, insanlık daha güzel be kardeşim!
Önemli olan, görevden ayrıldığınızda insanların arkanızdan “Oh be, sonunda gittiler!” demesi değil, “İyi insanlardı, keşke biraz daha kalsalardı” diyebilmesidir.
Unutmayın! Makam geçici, karakter kalıcıdır. Koltuklarınızla değil, insanlığınızla hatırlanın!
Kalın sağlıcakla…
Yorumlar
Yazarın yazısı hakkındaki görüşlerinizi paylaşın