Kimsiniz?

Bu soru, çoğu zaman bir kimlik kartına sığdırdığımız birkaç satırlık bilgiden ibaretmiş gibi görünür. Adınız, soyadınız, doğduğunuz yer, yaptığınız iş… Oysa insan dediğimiz varlık, bu dar çerçevenin çok ötesinde bir anlam taşır. Kimsiniz sorusu, aslında neye dönüştüğünüzle ilgilidir. Hayatın size sunduklarıyla değil, sizin hayata ne kattığınızla…

Peki neye değer veriyorsunuz?

İşte burası, insanın gerçek yüzünün ortaya çıktığı yerdir. Çünkü herkes konuşur ama herkes aynı şeye değer vermez. Kimi için para bir amaçtır, kimi için sadece bir araç. Kimi için makam bir hedef, kimi için bir sorumluluk. Değer verdikleriniz; kararlarınızı, dostluklarınızı, öfkenizi ve vicdanınızı belirler. Ve çoğu zaman insan, kaybetme korkusu yaşadığı şeyin aslında en çok değer verdiği şey olduğunu geç fark eder.

Hayattaki amacınız nedir?

Belki de en zor soru budur. Çünkü bu sorunun cevabı hazır değildir; yaşadıkça yazılır. Kimi insan bir iz bırakmak ister, kimi sadece huzurlu bir hayat sürmek. Kimi dünyayı değiştirme hayali kurar, kimi kendi dünyasını toparlamaya çalışır. Ama şu bir gerçek ki, amaçsız bir hayat, yönsüz bir gemi gibidir. Rüzgâr sizi bir yere götürür ama orası sizin seçtiğiniz bir yer olmaz.

Ve en sarsıcı soru:

Buradaki işiniz bittiğinde nereye gideceksiniz?

Bu soru, insanı sessizliğe mahkûm eder. Çünkü cevap, sadece akılla değil, inançla ve kabulle ilgilidir. Kimine göre bir son, kimine göre bir başlangıç… Ama kesin olan bir şey var: Buradan giderken yanımızda götüreceğimiz tek şey, yaşarken biriktirdiklerimiz değil; yaşarken bıraktıklarımızdır. Bir kalpte bıraktığınız iz, bir hayata dokunuşunuz, bir insana verdiğiniz değer…

Belki de asıl mesele şudur:

Nasıl hatırlanacaksınız?

Çünkü hayat, uzunluğuyla değil, derinliğiyle anlam kazanır. Ve insan, sonunda ne olduğu ile değil, kim olduğu ile anılır.

O yüzden kendinize sık sık sorun:

Kimsiniz, neye değer veriyorsunuz ve gerçekten neden yaşıyorsunuz?

Cevaplarınız değişebilir… Ama sormaktan vazgeçerseniz, asıl kayboluş o zaman başlar.