ACELE DEĞİL, HIZLI OYNA PETROLSPOR!

Batman Petrolspor, pozisyon pozisyon inşa edilen bir oyunun mülk sahibi gibi davranmıyor. Daha çok kendi parselini satışa çıkarmış, hevesli ve arzulu tekil hissedarlar gibi oynuyor futbolcuları. Herkes kendi maharetini sergilemenin, kendi işini bitirmenin peşinde. Oyuncular ortak bir oyun fikrinin içinde erimiyor; tersine, bireysel girişimler ortak oyunu eritiyor.

Bu eleştirinin Petrolspor'un Erokspor karşısında 2-0 geriye düşmesiyle ilgisi yok. Kazandığı maçlarda da bütün futbolcuların ikna olduğu, kendini severek içinde ifade ettiği bütüncül bir oyun göremedik. Çünkü Petrolspor'un temel meselesi yetenek, dinamizm, arzu ya da tutku eksikliği değil. Eksik olan, oyuncular arasındaki bağlantıları kuran, boşlukları değerlendiren ve herkesi aynı amacın etrafında konumlandıran bir oyun tasarımıdır.

Petrolspor'un bir verise ihtiyacı var. Kürtçede sağlam bir kement anlamına gelen veris, bu takımın oyun bakımından eksikliğini de anlatıyor. On bir futbolcuyu birbirine halka halka bağlayacak, bireysel yetenekleri ortak bir iradeye dönüştürecek sağlam bir bağ!

Petrolspor çok acelesi olan bir korsan gibi oynuyor. Kaleyi sabırla kuşatmak, rakibin savunma düzenini bozmak, boşlukları oluşturmak ve en öldürücü darbeyi olgunlaştırmak yerine, ilk fırsatta sonuca gitmek istiyor. Oysa futbol, her anı belirli bir plan içinde sabırla dokunması gereken bir ipek yumağıdır. Her hücumun hemen bitirilmesi gerekmez. Bazen bir pasın değeri, topu kaleye yaklaştırmasında değil, bir sonraki pasın koşullarını hazırlamasındadır.

İşte Selçuk Şahin'in öncelikle çözmesi gereken mesele burada başlıyor: Acele etmek ile hızlı oynamak aynı şey değildir.

Aceleci oyunda telaş vardır, panik vardır, kontrolsüz bir sonuç alma baskısı vardır. Hızlı oyunda ise bilinç, plan, irade ve olgunluk bulunur. Acele eden futbolcu topu bir an önce ayağından çıkarmak ister. Hızlı oynayan futbolcu ise top kendisine gelmeden ne yapacağını bilir. Birincisi zamanı tüketir, ikincisi zamanı yönetir.

Aradaki fark koşu mesafesinde ya da topun dolaşım süratinde değil, oyunun aklındadır. Hızlı futbol, oyuncuların birbirinin niyetini bildiği, pasın yönünün ve şiddetinin önceden tasarlandığı, boşlukların rastlantıyla değil, kolektif hareketle üretildiği bir organizasyondur. Petrolspor'un ihtiyacı olan da budur.

Erokspor karşısında 2-0'dan 3-2'ye gelen muhteşem geri dönüş, bu temel eleştiriyi değiştirmiyor. Elbette kazanmak değerlidir. Fakat skor başka, doksan dakikalık oyun başka bir şeydir. Bir takımın başarısını değerlendirirken sonucun nasıl üretildiğine de bakmak gerekir.

Anlık durumların, bireysel becerilerin ve olağanüstü reaksiyonların getirdiği sonuçlar her hafta tekrarlanamaz. Oysa standartları belirlenmiş, oyuncuların benimsediği bir oyun, farklı rakiplere ve değişen koşullara rağmen kendi üretim kapasitesini korur. Asıl kıymetli olan, skorun tesadüfi gelişmelerden değil, tekrar edilebilir bir oyun düzeninden doğmasıdır.

Petrolspor'un ihtiyacı her hafta bir kahraman çıkarmak değil, her futbolcuyu aynı oyunun öznesi haline getirmektir. Selçuk Şahin, oyuncularına daha fazla koşmayı ya da daha çabuk hücum etmeyi öğütlemeden önce, birlikte hareket etmenin bilgisini vermelidir.

Çünkü acele, oyuncuları birbirinden koparır; hız ise doğru tasarlandığında onları birbirine bağlar.

Petrolspor'un sorunu yavaş oynamak değil, hızlı oynamayı acele etmek sanmasıdır.

Acele etme Petrolspor! Önce oyunu kur, sonra hızlan. Çünkü iyi futbol, kaleye herkesten önce gitmek değil, oraya nasıl gidileceğini herkesten iyi bilmektir.